نگاه تو

پر مي كشد دلم به هواي نگاه تو
پر بوسه مي كند دو لبم خاك راه تو
تا كي ز انتظار بميرم بيا بيا
برده است طاقت از دل من روي ماه تو

باران

دوازده بهمن ماه هزار و سیصد و هشتاد و دو