نگاه تو

پر مي كشد دلم به هواي نگاه تو پر بوسه مي كند دو لبم خاك راه تو تا كي ز انتظار بميرم بيا بيا برده است طاقت از دل من روي ماه تو

باران

دوازده بهمن ماه هزار و سیصد و هشتاد و دو