طلوع نو

از اين غروب سيه ، من طلوع خواهم کرد
بلند می شوم از نو شروع خواهم کرد
زگل به بلبل شيدا پيام خواهم داد
ز نو به نرگس و نسرين سلام خواهم داد
گدای غمزده را من به مهر خواهم ديد
ز شاخسار محبّت شکوفه خواهم چيد
به اين کوير بلا گل مهر خواهم کاشت
به چشم عابر تنها سپهر خواهم کاشت
سرود مستی عشقت به شور خواهم خواند
ترا به شور و شعف من ز دور خواهم خواند
به هرچه آدم نامرد پشت خواهم کرد
زکين ديو سيه ، دست ، مشت خواهم کرد
شغاد بی شفقت را به تير خواهم زد
ز چاه کين برادر صفير خواهم زد
به پشت رخش عزيزم بلند خواهم شد
ز هفت خان بلا سربلند خواهم شد
به راستای افق يکّه تاز خواهم راند
و در غروب به نجوا مدام خواهم خواند:
« بلند می شوم از نو شروع خواهم کرد
از اين غروب سيه من طلوع خواهم کرد »

باران

بیست و شش اردیبهشت هشتاد و سه